இந்தியா
இந்தியாவின் சிறப்புகள் :
*முதன் முதலில் என் முறையை கண்டு பிடித்தது. ஆரியப்பட்டாதான் பூஜியத்தை கண்டு பிடித்தார்.
*உலகின் மதல் பல்கலைக்கழகமான தக்க்ஷிமுகி கி.மு.700 ம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது.10,500க்கும் அதிகமான் மாணவர்கள் உலகெங்கிலுமிருந்து வந்து 60க்கும் மேற்ப்பட்ட கலைகளை கற்றனர். நாலந்தா பல்கலைக்கழகம் கி.மு 4 ம் நூற்றாண்டில் தொடங்கப்பெற்றது.சமஸ்கிருதம் எல்லா ஐரோப்பிய மொழிகளுக்கும் தாய் மொழியாக விளங்கியது.
*17 ம் நூற்றாண்டில் வெள்ளைக்கார காலனியாதிக்கம் ஏற்ப்படும் வரை இந்தியா செல்வம் கொழிக்கும் நாடாகவே இருந்துள்ளது.
*சிந்து நதியில் 6,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நீர்வழிப்போக்குவரத்து தொடங்கியுள்ளது.
*பாஸ்கராச்சார்யா பூமி சூரியனச் சுற்றிவர எடுத்துக்கொள்ளும் நேரத்தை கண்டுபிடித்தார்.5 ம் நூற்றாண்டிலேயே பூமி சூரியனை சுற்றிவர 365 நாட்கள் ஆகும் என கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.
*கணிதத்தில் "பையின்" மதிப்பை கண்டறிந்தவர் "புத்தயனார்" என்பவர் ஆவார்.மேலும் அல்ஜீப்ரா,ஜியோமேதி,கால்குலஸ் ஆகியவை இந்தியாவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டவை ஆகும்.
*அமெரிக்காவின் இயற்கைத் தாக்கங்கள் பற்றி ஆராயும் நிறுவணன் 1896 ஆம் ஆண்டு வரை இந்தியாதான் வைரத்திற்கு ஆதாரமாக விளங்கியுள்ளது என்று கூறியுள்ளது.(ஆனால் அவையெல்லாம் எங்கே போனது என்று தெரியவில்லை).மேலும் அந்நிறுவனம் கம்பியில்லாத போக்குவரத்தை மார்கொனிக்கு முன்னரே "ஜகதீச்போஸ்" தான் கண்டுபிடித்தார் என நிரூபித்துள்ளது.
*சதுரங்க விளையாட்டு இந்தியாவில் தான் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.
சில கசப்பான உண்மைகள் :
1. 2050-இல் மக்கள்தொகையில் உலகின் #1 நாடு - இந்தியா (161.38 கோடி, அப்போது சீனா வெறும் 141.7 கோடி)
2. உத்திரப்ரதேசத்தின் மக்கள் தொகை = பிரேசில் நாட்டின் மொத்த மக்கள் தொகைக்கு சமம் - 18.5 கோடி. (பிரேசில் இந்தியாவைவிட நிலப்பரப்பில் மிகப்பெரிய நாடு)
3. மகாராஷ்டிராவின் மக்கள் தொகை = மேக்சிகோ நாட்டின் மொத்த மக்கள் தொகைக்கு சமம் (10.4 கோடி)
4. பீகாரின் மக்கள் தொகை = ஜெர்மனி நாட்டின் மொத்த மக்கள் தொகையை விட அதிகம் (8.3 கோடி)
5. மனிதவள மேம்பாட்டில் இந்தியாவின் இடம் = 134
6. Indian's ranking in Global Hunger Index = 65
7. சுகாதாரம் - இந்தியாவின் இடம் = 114
8. Indian's rank on Gender equality = 113
9. மாசுக்கட்டுபாட்டில் இந்தியாவுக்கான இடம் = 123
10. ஊழல் - இந்தியாவின் இடம் = 8
இளைய இந்தியா...
இந்தியா மனிதவளம் மிகுந்த தேசம்; அதிலும் இளைஞர்கள் நிறைந்த நாடு என்று பெருமையாகக் கூறலாம். நாட்டின் மக்கள்தொகையில் 54 கோடிப்பேர் இளைஞர்கள் என்றும், அதாவது 51 விழுக்காட்டினர் என்றும் புள்ளிவிவரங்கள் கூறுகின்றன.
ஆனால் இந்த இளைஞர்களின் ஆற்றலை நாடு முறையாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டதா என்பது மிகப்பெரிய கேள்வியாகவே இருக்கிறது.
அன்று நடந்த இந்திய விடுதலைப் போராட்டமா? இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டமா? இன்று நடக்கும் தெலங்கானா பிரிவினைக் கிளர்ச்சியா? ஒன்றுபட்ட ஆந்திரம் ஆர்ப்பாட்டமா? எல்லாமே இளைஞர்களின் எழுச்சியில்தான் நடந்தது; நடக்கிறது; நடக்கும்; போராட்ட வரலாறுகள் இப்படித்தான் கூறுகின்றன.
காந்தியடிகள் முதல் காமராஜர், அண்ணா, கருணாநிதி வரை எல்லோருமே இளமையிலேயே பொதுப்பணிக்குத் தங்களை அர்ப்பணித்துக் கொண்டவர்கள்தாம்.சாதனையாளர்களின் சரித்திரமெல்லாம் இப்படித்தான் இருக்கிறது.
இக்கால இலக்கியத்தின் தலைமகன் பாரதி 39 வயதுக்குள் அவன் செய்தது நூறாண்டு சாதனை; கணிதமேதை இராமானுஜம் 33 ஆண்டுகள்; புரட்சியாளர் பகத்சிங் 24 ஆண்டுகள்; 29 ஆண்டுகளே வாழ்ந்த பட்டுக்கோட்டையார் திரையுலகில் தனக்கென ஓர் இடத்தைத் தக்கவைத்துக் கொண்டார். இந்தியாவின் புகழை உலக அரங்குக்குக் கொண்டு சென்ற இளைஞர் விவேகானந்தருக்கு அப்போது 30 வயது. 39 ஆண்டுகளே வாழ்ந்த அந்த மாமனிதரின் பிறந்த நாளே இளைஞர் தினமாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.
பொருளாதார நிலையிலும், அறிவியல் தொழில்நுட்பத்திலும் ஒரு நாடு முன்னேற்றம் அடைவதன் மூலம்தான் அந்த நாட்டை வளர்ந்த நாடு என்று கூறுகிறோம். இந்தியாவை வளர்ந்த நாடாக உயர்த்துவது இளைஞர்களாகிய உங்கள் கைகளில்தான் உள்ளது...'' என்று அறிவியல் மேதை அப்துல் கலாம் சிறார் அறிவியல் மாநாட்டில் பேசியுள்ளார்.
ஒவ்வோர் ஆண்டும் லட்சக்கணக்கில் படிப்பை முடித்து வெளியேறும் இளைஞர்களில் வேலைவாய்ப்பைப் பெறுபவர் மிகக் குறைவே; இந்தப் பத்து விழுக்காட்டினரும் ஆள்பலம், பணபலம், அரசியல் செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தியே இந்த இடங்களைக் கைப்பற்றுகின்றனர். மற்றவர்கள் 90 விழுக்காட்டினர் தங்கள் காலத்தை வேலை தேடியே கழித்து விடுகின்றனர்.
தமிழ்நாட்டில் ஏறத்தாழ 60 லட்சம் பேர் வேலைவாய்ப்பு அலுவலகத்தில் பெயர்களைப் பதிவு செய்துவிட்டுக் காத்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். அவர்களும் ஒருநாள் நம்பிக்கையிழந்து, சோர்வடைந்து வேலை தேடும் வேலையையும் விட்டு விடுகின்றனர்.
அரசுத் துறைகளில் இப்போது காலியாக உள்ள 2 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட பணியிடங்களை வேலை தேடிக் காத்திருக்கும் இளைஞர்களுக்கு அளிக்காமல் காலதாமதம் செய்யப்படுகிறது. அத்துடன் ஓய்வுபெற்ற அரசு ஊழியர்களை ஒப்பந்த முறையில் நியமிக்கும் அரசாணை ஏன் என்று இளைஞர்கள் கேட்பது நியாயம்தானே!
இன்றைய இளைஞர்கள் மக்கள் பிரச்னைகளில் ஆர்வம் காட்டவில்லை. முதியவர்கள் மட்டுமே பங்கு பெறுகின்றனர் என்பது ஆரோக்கியமான சமுதாயத்துக்கு அழகல்ல. இலக்கியம், சமுதாயம், அரசியல் மேடைகளில் அவர்கள் பார்வையாளர்களாகவும் இல்லாமல், பங்கேற்பாளர்களாகவும் இல்லாமல் போனதற்கு என்ன காரணம் என்பதைக் கண்டறிய வேண்டும்.
இன்று நாட்டை ஆளுவது அரசியல். இந்த மக்களாட்சி நல்லவர்களாலும், வல்லவர்களாலும் நடத்தப்பட வேண்டும் என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தால் போதுமா? காலம் கனியட்டும் என்று எத்தனை நாள் தான் காத்திருப்பது...? செயலில் இறங்க வேண்டாமா...?
காலை எட்டு மணிக்கு எழுந்து, அவசர அவசர மாக அலுவலகம் சென்று பத்து மணி நேரம் கணினி முன்னாலே அமர்ந்து, பின் இரவு ஏழு மணிக்கு வழக்கம் போல் வீடு வந்து உண்டு உறங்கப்போகும் வாழ்கை...? யோசித்து பாருங்கள்..
ஆனால் இந்த இளைஞர்களின் ஆற்றலை நாடு முறையாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டதா என்பது மிகப்பெரிய கேள்வியாகவே இருக்கிறது.
அன்று நடந்த இந்திய விடுதலைப் போராட்டமா? இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டமா? இன்று நடக்கும் தெலங்கானா பிரிவினைக் கிளர்ச்சியா? ஒன்றுபட்ட ஆந்திரம் ஆர்ப்பாட்டமா? எல்லாமே இளைஞர்களின் எழுச்சியில்தான் நடந்தது; நடக்கிறது; நடக்கும்; போராட்ட வரலாறுகள் இப்படித்தான் கூறுகின்றன.
காந்தியடிகள் முதல் காமராஜர், அண்ணா, கருணாநிதி வரை எல்லோருமே இளமையிலேயே பொதுப்பணிக்குத் தங்களை அர்ப்பணித்துக் கொண்டவர்கள்தாம்.சாதனையாளர்களி
இக்கால இலக்கியத்தின் தலைமகன் பாரதி 39 வயதுக்குள் அவன் செய்தது நூறாண்டு சாதனை; கணிதமேதை இராமானுஜம் 33 ஆண்டுகள்; புரட்சியாளர் பகத்சிங் 24 ஆண்டுகள்; 29 ஆண்டுகளே வாழ்ந்த பட்டுக்கோட்டையார் திரையுலகில் தனக்கென ஓர் இடத்தைத் தக்கவைத்துக் கொண்டார். இந்தியாவின் புகழை உலக அரங்குக்குக் கொண்டு சென்ற இளைஞர் விவேகானந்தருக்கு அப்போது 30 வயது. 39 ஆண்டுகளே வாழ்ந்த அந்த மாமனிதரின் பிறந்த நாளே இளைஞர் தினமாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.
பொருளாதார நிலையிலும், அறிவியல் தொழில்நுட்பத்திலும் ஒரு நாடு முன்னேற்றம் அடைவதன் மூலம்தான் அந்த நாட்டை வளர்ந்த நாடு என்று கூறுகிறோம். இந்தியாவை வளர்ந்த நாடாக உயர்த்துவது இளைஞர்களாகிய உங்கள் கைகளில்தான் உள்ளது...'' என்று அறிவியல் மேதை அப்துல் கலாம் சிறார் அறிவியல் மாநாட்டில் பேசியுள்ளார்.
ஒவ்வோர் ஆண்டும் லட்சக்கணக்கில் படிப்பை முடித்து வெளியேறும் இளைஞர்களில் வேலைவாய்ப்பைப் பெறுபவர் மிகக் குறைவே; இந்தப் பத்து விழுக்காட்டினரும் ஆள்பலம், பணபலம், அரசியல் செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தியே இந்த இடங்களைக் கைப்பற்றுகின்றனர். மற்றவர்கள் 90 விழுக்காட்டினர் தங்கள் காலத்தை வேலை தேடியே கழித்து விடுகின்றனர்.
தமிழ்நாட்டில் ஏறத்தாழ 60 லட்சம் பேர் வேலைவாய்ப்பு அலுவலகத்தில் பெயர்களைப் பதிவு செய்துவிட்டுக் காத்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். அவர்களும் ஒருநாள் நம்பிக்கையிழந்து, சோர்வடைந்து வேலை தேடும் வேலையையும் விட்டு விடுகின்றனர்.
அரசுத் துறைகளில் இப்போது காலியாக உள்ள 2 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட பணியிடங்களை வேலை தேடிக் காத்திருக்கும் இளைஞர்களுக்கு அளிக்காமல் காலதாமதம் செய்யப்படுகிறது. அத்துடன் ஓய்வுபெற்ற அரசு ஊழியர்களை ஒப்பந்த முறையில் நியமிக்கும் அரசாணை ஏன் என்று இளைஞர்கள் கேட்பது நியாயம்தானே!
இன்றைய இளைஞர்கள் மக்கள் பிரச்னைகளில் ஆர்வம் காட்டவில்லை. முதியவர்கள் மட்டுமே பங்கு பெறுகின்றனர் என்பது ஆரோக்கியமான சமுதாயத்துக்கு அழகல்ல. இலக்கியம், சமுதாயம், அரசியல் மேடைகளில் அவர்கள் பார்வையாளர்களாகவும் இல்லாமல், பங்கேற்பாளர்களாகவும் இல்லாமல் போனதற்கு என்ன காரணம் என்பதைக் கண்டறிய வேண்டும்.
இன்று நாட்டை ஆளுவது அரசியல். இந்த மக்களாட்சி நல்லவர்களாலும், வல்லவர்களாலும் நடத்தப்பட வேண்டும் என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தால் போதுமா? காலம் கனியட்டும் என்று எத்தனை நாள் தான் காத்திருப்பது...? செயலில் இறங்க வேண்டாமா...?
காலை எட்டு மணிக்கு எழுந்து, அவசர அவசர மாக அலுவலகம் சென்று பத்து மணி நேரம் கணினி முன்னாலே அமர்ந்து, பின் இரவு ஏழு மணிக்கு வழக்கம் போல் வீடு வந்து உண்டு உறங்கப்போகும் வாழ்கை...? யோசித்து பாருங்கள்..
இந்த நிலை மாற வேண்டும் எனில் இளைஞர்கள் மாற வேண்டும் . மக்கள் பிரச்சனையில் அவர்கள் ஆர்வம் காட்ட வேண்டும் . இளைஞர்கள்; சக்தி மாபெரும் சக்தி அதை நல்வழியில் பயன்படுத்தினால் இந்த நாட்டின் நிலை மாறும். எடுத்துகாட்டாக இன்று லிபியா என்றொரு நாட்டின் சரித்திரத்தை மாற்றியவர்கள் 21 இளைஞர்கள்.
நாமும் மாறுவோம் நாடும் மாறும்.
நன்றி V.சுரேஷ் & ஸ்ரீ.ராம்
No comments:
Post a Comment